
Στον δρόμο είδε ένα κοριτσάκι που το έλεγαν κοκκινοσκουφίτσα επειδή φορούσε κόκκινο σκουφάκι. Την χαιρέτησε ευγενικά και τότε εκείνη του είπε:
- Γειά σου λύκε!
- Γειά σου και σένα
- Φύγε γρήγορα γιατί εδω είναι δικό μου το μέρος.
- Πηγαίνω στη θεία μου ένα δώρο και μετά θα ξαναγυρίσω σπίτι μου. Δεν σε ενοχλώ!
- Δώστο μου να της το πάω εγώ.
- Εντάξει. Μα μην το χάσεις. Είναι σοκολατάκια που της αρέσουν πολύ.
- Μμμμμ σοκολατάκιααααα; Εντάξει, εντάξει. Μην ανησυχείς.
Επιστρέφει ο λύκος σπίτι του και τηλεφωνεί στη θεία του για να δει αν τα πήρε.
- Σου έφερε η κοκκινοσκουφίτσα τα σοκολατάκια που σου έστειλα θεία;
- Οχι.
- Οχι;;;
- Οχι!
- Καλά θεία πάω να δω τι έγινε. Γειά.
Πήγε βρήκε την Κοκκινοσκουφίτσα και της λέει:
- Γιατί έφαγες τα σοκολατάκια της θείας μου;
- Ετσι. χαχαχαχα
- Αυτό δεν ήταν σωστό και το ξέρεις.
- Σιγά.
- Τώρα η θεία μου δεν έχει δώρο και δεν έχει κανέναν άλλο να της πάει δώρο. Λέει στεναχωρημένος ο λύκος.
- Καλά μην κάνεις έτσι. Δεν ήξερα πως ήταν τόσο σημαντικά. Θα επανορθώσω. Θα τις αγοράσω τα διπλά.
Ο λύκος την ευχαρίστησε.
Η Θεία τελικά πήρε το δώρο της και ευχαριστήθηκε. Και ο λύκος έγινε φίλος με την Κοκκινοσκουφίτσα.
