Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007

To τηλεκατευθυνόμενό μου



Εχω ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο. Δεν είναι σαν της φωτογραφίας γιατί είναι Jeep.

Μου αρέσει όταν κατεβαίνει σκαλοπάτια. Δεν χαλάει βέβαια γιατί αυτή είναι η δουλειά του. Να πηγαίνει εκεί που δεν πηγαίνουν τα άλλα αυτοκίνητα.

Μια μέρα εγω, η αδερφή μου και τα ξαδέρφια μου πήγαμε να παίξουμε με τα τηλεκατευθυνόμενά μας. Είχε πλάκα, μέχρι που η μπαταρία του τηλεκατευθυνόμενου μου τελειώσε. Επρεπε μετά να περιμένω και τους άλλους να τελειώσουν.

Οταν πήγα σπίτι διηγήθηκα στην μαμά μου και τον μπαμπά μου πως πέρασα.

6 σχόλια:

ΒΊΚΥ είπε...

Ένα τέτοιο τηλεκατευθυνόμενο λοιπόν ήταν ψιλοαπωθημένο μου... Και πώς να πω η γυναίκα πως θέλω αυτοκινητάκι;;; Ώσπου κάποτε στη ζωή μου ήρθε ένα ανιψάκι... Ο μπόμπιρας, ίσα που περπατούσε (λεπτομέρεια), εγώ, βρήκα τάχα μια προσφορά και να σου το δωράκι... Αν έπαιξα λέει;;; Και ακόμα μη σου πω:))))

υγ συγνώμη, για τη διαγραφή, έπρεπε κάτι να διορθώσω...

Γιωργακης ο ποδηλατης είπε...

@βικυ: χαιρομαι που διαβασες το blog μου και που εισαι φιλη της μαμας. Και που σου αρεσουν τα τηλεκατευθυνομενα οπως κι εμενα

Γιωργακης ο ποδηλατης είπε...

@βικυ:κριμα ποθ δεν μπορω να γραφω οσο γρηγιρα γραφει η μαμα μου.

ΒΊΚΥ είπε...

Έχει ο καιρός γυρίσματα λένε... και τότε θα γράφεις πιο γρήγορα από τη μαμά! Κι εκείνη ξέρεις πόσο σε καμαρώνει, ε; Εδώ, εγώ μια "ξένη" χαίρομαι για σένα! Ειλικρινά!
Όλα καλά σου εύχομαι!
Και μια χάρη! Να μου φιλήσεις τη μαμά! Γιώργο ΛΕΒΕΝΤΙΑ!!!

Γιωργακης ο ποδηλατης είπε...

Εμ ομως μεχρι να γεινοθν ολα αφτα τα γιρισματα τηα με εχει πνηξει η ανιπομονισια...:)

ΒΊΚΥ είπε...

Α, μη βιάζεσαι! Μετά θα θέλεις να πατήσεις φρένο και θα είναι φαγωμένα τα τακάκια!;)

Καλό βράδυ!
Πάω για ύπνο!